Indonesië: Terima Kasih!

Indonesië, WOW!!! Eigenlijk hadden we ons van tevoren helemaal niet verdiept in Indonesië en ook helemaal niet het plan hier lang te blijven. We hadden simpelweg het goedkoopste ticket geboekt dat er te krijgen was en dat was naar Bali!

dsc00135

Toen we op het vliegveld in Cairns stonden werd ons vriendelijk gevraagd om het ticket voor onze vlucht Indonesië weer uit. Uhm………. Moet dat? Ja… Oh… Blijkbaar kom je Indonesië niet in zonder bewijs dat je ook weer oprot. Lekker voorbereid weer!! Dus zonder plan en ook maar enig idee van wat we dan zouden willen zien en doen in Indonesië moesten we een ticket boeken. We kozen wederom voor de goedkoopste optie 😊: Jakarta – Singapore op 31 december. Wisten we ook gelijk waar we oud en nieuw gingen vieren! En zo moesten we ons ineens een maand in Indonesië vermaken! Nou, dat bleek niet zo moeilijk!

Eerst maar naar Bali! Na even bijslapen in Kuta vertrokken we naar Ubud, een prachtige route door de jungle en langs rijstvelden. Ubud is leuk! Toeristisch, maar niet te… We hadden een kamer geboekt in The Sunset House bij een familie die een paar kilometer buiten het centrumpje woont. Wat een lieve mensen! Zo gastvrij en niets was teveel gevraagd! ’s Ochtends werd het ontbijt op ons balkon geserveerd en een pizza ’s avonds om 9u? Geen probleem! We hebben ons in Ubud een dagje rond laten rijden langs de rijstvelden en woonden, geheel onverwachts, een crematie bij. Dat was een hele bijzondere ervaring! Mensen vierden (na een korte periode van rouw) dat de overledene naar een betere wereld is gegaan. Er was eerst een samenkomst waarbij offers werden gebracht en allerlei rituelen werden uitgevoerd,  vervolgens werd de overledene door de straten gedragen naar een veldje waar hij uiteindelijk in een soort enorme papier-maché stier werd gecremeerd. Heel indrukwekkend en ook hier weer bijzonder om te zien hoe gastvrij wij ontvangen werden en zelfs werden aangemoedigd om een stapje dichterbij te doen en foto’s te maken.

Na deze, toch wat heftige, ochtend besloten we ’s middags te kiezen voor een luchtigere bezigheid: The Monkey Forest. Overal te brutale aapjes die je zonder twijfel in groten getale aanvallen om de net gekochte banaantjes in 1x uit je handen te stelen. Super leuk om een uurtje rond te lopen!

Na Ubud  besloten we een weekje in Seminyak te verblijven. Beetje hangen… Beetje rondlopen… Gezellig met José, Dorien en Vigo afgesproken en nagedacht over hoe we de rest van onze tijd in Indonesië wilden doorbrengen.

Na een hoop gestoei, gedebatteer en gepruil van weerskanten vervolgden we onze route naar Java! We vlogen aan op Yogyakarta, waar we verbleven bij Prima en zijn familie in The Temple Homestay. Een stuk buiten het centrum dus lekker rustig, want geloof me, Yogyakarta City is geen grapje!

Van hieruit bezochten we zowel Borobudur als Prembanan. We vragen ons nog steeds af wat de grootste attractie was: Wij, of de tempelcomplexen. Iedereen wilde met ons op de foto en we konden geen stap zetten zonder dat er werd gewezen, gefluisterd of gegiecheld. Hele bizarre ervaring! Maar… Onze sterallures aan de kant want we kwamen toch echt voor de tempels! Borobudur, boeddhistisch, was mooi. Maar eerlijk is eerlijk… Persoonlijk vond ik Prembanan, Hindu, mooier en indrukwekkender. Bij de ingang werden we aangesproken door 3 studenten die ons graag wilden rondleiden om zo hun Engels te verbeteren, super leuk en nog leerzaam ook!

Vanaf Yogyakarta hebben we de trein gepakt, via Bandung, naar Jakarta. Weer eens iets anders! Maar wat een goed idee, al zeg ik het zelf 😁. Zo’n mooie rit (14u), dwars door de rijstvelden en langs kleine dorpjes waar de kindjes langs het spoor stonden te zwaaien.

Na Java was het tijd voor Sumatra. Hoofddoel was hier uiteraard de Orang-oetans, maar we wilden eigenlijk iets meer zien van het eiland en daarom vlogen we naar Padang, Midden Sumatra. Padang heeft wat ons betreft niet zoveel te bieden, maar daar land het vliegtuig nu eenmaal. We verbleven 2 nachten in een klein ‘resortje’ boven op een berg buiten de stad. Onze vlucht was vertraagd en we kwamen dan ook pas laat aan. Iemand van het ‘resortje’ kwam ons ophalen en nadat we de eigenaar hadden opgehaald uit het ziekenhuis (???) vervolgden we onze weg. De auto stopte in de middle of nowhere bij een groepje jongens met scooters. Een beetje argwanend stapten we uit. Uh…En nu?? Stap maar achterop, we moeten nog verder de berg op en de auto kan daar niet komen. 😒 Hou op… Ik wil naar bed! Goedgelovig als ik ben weigerde ik dan ook achterop te stappen en besloten we te gaan lopen. 😁 Voor m’n gevoel had ik de situatie dan iets meer onder controle. Na nog eens 20 minuten in het donker over een onverharde weg te zijn gestrompeld waren we er… Halleluja! We besloten ons maar direct in onze kamer op te sluiten in de hoop dat het snel licht zou worden. Toen we wakker werden was het inderdaad licht… En we leefden nog… Maar Jezus,wat een vieze bende, zo smerig! De omgeving was prachtig en we hebben ons die dag dan ook prima kunnen vermaken door een beetje door de rijstvelden te wandelen. Maar wat een bedrog, haha. Op de foto’s (en van een flinke afstand) leek het zo mooi! We waren blij dat we door konden!

We wurmden ons in een lokaal shuttle busje voor een 3 uur durende rit naast een sigaretten rokende,  smakkende, stinkende, maar ongetwijfeld uiterst aardige man, naar Bukittinggi. Hier verbleven we in Hello Guesthouse en opnieuw stonden we versteld van de Indonesische vriendelijkheid. Wat een fijne plek! (Tegenover de moskee, dat dan weer wel 😉, om 4u ging de wekker zeg maar) Ling, de eigenaresse raadde ons aan een scooter te huren voor een dag en dat advies volgden we braaf op. We maakten een mooi rondje langs verschillende Minangkabau dorpjes, het Pagaruyung paleis, natuurlijk nog meer rijstvelden (die overigens nooit vervelen) en het Maninjau meer. ’s Avonds bezochten we, na een Walk of Fame met weer de nodige selfies met locals, een Minangkabau dansshow. Heerlijke dag in-en om Bukittinggi!

Op naar Lake Toba! Dit is echt een flinke reis en je enige optie is eigenlijk een busrit die een niet al te beste reputatie heeft. Oude, vieze bussen, 17u lang over slechte wegen met HEUL veel bochten. Omdat ik al ziek word op een schommel en mijn allerliefste luxe paardje ook niet zo in was voor deze nachtmerrie besloten we een auto te huren via het guesthouse. De eigenaresse was alleen vergeten te zeggen dat zelf rijden eigenlijk niet gebruikelijk is op Sumatra vanwege de wegen én de rijstijl van medeweggebruikers dus de volgende ochtend werden wij opgewacht door onze 2 chauffeurs. Huh?! Maar ze had wel gelijk… Rijden op Sumatra vereist een flinke dosis rijvaardigheid én lef!

Na een tussenstop in het smerigste hotel ever (ja alweer), kwamen we de volgende dag aan bij Lake Toba… Wowie!!! De boot bracht ons van Parapat naar Tuk-Tuk. Mas Cottages was de plek waar we eens lekker gingen relaxen. We hebben nog even een middagje een scooter gehuurd om, via kleine Batak dorpjes, naar het hoogste punt van Samosir Island te rijden (fantastisch uitzicht!) en verder hebben we lekker helemaal niks gedaan!

En toen was het eindelijk tijd voor Bukit Lawang en de Orang-Oetans!!! We besloten dat het na 11 maanden uitstellen toch echt tijd was om een keer een nachtje in de jungle door te brengen. De 1 met een spinnen fobie en de ander word hysterisch bij alleen al het idee om een slang tegen te komen… Moet goedkomen!! 😒 Dus daar gingen we dan, bepakt en bezakt voor onze eerste dag waarbij er 7u gelopen moest worden. Dat viel even tegen! P*%&¥@domme… Gewoon 7u lang klimmen en klauteren!!!! Maar…….. Het zien van de Orang-Oetans in hun natuurlijke leefomgeving maakte het meeeeeer dan goed! Wat gaaf zeg! Zeker het mannetje dat we zagen was erg indrukwekkend. Blijkbaar laten deze bullebakken zich niet zo vaak zien en zeker niet op de grond. Onze gids werd er zelfs een beetje nerveus van, wat een enorme dieren! Naast Orang-Oetans zagen we Bavianen, Thomas’s Leaf Monkeys en Makaken. Super tof! Eenmaal aangekomen in ons kamp namen we een duik in de rivier en werd er een heerlijk kerstmaal voor ons bereid. Onze kerst kon niet meer stuk! Dat we sliepen op de stenen onder niet meer dan een klamboe en een stuk zijl tegen de regen namen we voor lief. De volgende dag liepen we nog eens 4u naar de rivier waar we samen met de aapjes lunchten voordat we raftent (Indonesian style…lees:4 aan elkaar geknoopte binnenbanden) terugkeerden naar IDA Guesthouse (aanrader). We hadden ons geen betere kerst kunnen wensen! Op naar oud&nieuw!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s