Peru: In hogere sferen.

De grensovergang bij Piura was zoals voorspeld heerlijk rustig! Niets van de horrorverhalen van reizigers die bij andere grensovergangen uren in de rij staan, worden opgelicht, enz. Onze eerste kennismaking met Peru was goed en dit is zo gebleven, wat hebben we een leuke tijd gehad hier!

dsc05974

 We waren even helemaal zat van de busreizen, dus besloten we vanuit Piura direct naar Lima te vliegen. Bij aankomst moesten we even slikken. De weg van het vliegveld naar het hotel zijn we in de taxi minstens 5 keer gesandwicht door bussen, vrachtwagens en gepimpte tuktukjes. Toeteren gaat hier duidelijk boven richtingaanwijzers en het aantal rijstroken is variabel, afhankelijk van hoeveel auto’s zich naast elkaar weten te persen. Gekkenhuis!

In het hostel konden we even op adem komen. Naast wat personeel bleek er in deze vestiging verder niemand te slapen, heerlijk! 🙂 Het hostel ligt in de wijk Barranca, naast de jetset wijk Miraflores. Barranca is een beetje een artistieke wijk met veel straatkunst en straatartiesten, heel gezellig! Je loopt er ook zo naar de kust en de Miraflores Boardwalk. Dit is eigenlijk de boulevard, maar omdat dit deel van Lima op een klif is gebouwd loop je niet direct aan het water, maar er een stuk boven. Dit zorgt er dan weer voor dat je ten alle tijden en te gek uitzicht hebt! Vanaf het, voor ons, veel te dure Larcomar winkelcentrum hebben we een taxi downtown genomen en zijn we de rest van de dag in hartje Lima gebleven. Koloniaal, enigzsins westers en, ondanks veel bedelaars, hebben we ons er niet onveilig gevoeld. Een prima stad om een paar dagen te verblijven!

Voor ons was het na 3 dagen tijd om door te reizen. En wel naar een plek die erg hoog op mijn bucketlist stond: Cusco! Hier sliepen we sinds lange tijd weer bij een familie thuis. Qamaq Casa Familiar is een klein guesthouse op ongeveer een half uurtje lopen van het centrum. Bij aankomst bleken we verkeerd geboekt te hebben, namelijk voor 2 maanden later :p . Gelukkig geen enkel probleem. We kregen een kopje coca thee en onze kamer werd klaar gemaakt! De coca thee namen we graag aan want die hoogte voelden we flink; Hoofdpijn, kortademig en gewoon bleh…. We moesten duidelijk even acclimatiseren. Even een dagje rustig aan om Cusco te verkennen en ons bezoek aan Machu Picchu te regelen. Cusco heeft een leuke stadskern, wederom koloniaal, maar ook met een aantal lokale marktjes, veel souvenirshops en de plaatselijke bevolking in traditionele kleding met baby lama’s onder de arm. En wat betreft die lama’s…. Waag het niet om ook maar 1 blik richting het beestje te werpen, laat staan wijzen, want voor je het weet word het arme ding in je armen geduwd en ben je 20 Sol lichter…. Ja, het begrip ‘toerisme’ snappen ze hier wel!

De volgende dag was het zover: Machu Picchu!!!!!!!!! Natuurlijk kun je gaan lopen (4 daagse Inca Trail)… helemaal… of voor de helft… of minder… Maar aangezien we nog steeds op wereldreis zijn voor onze lol besloten we de trein te pakken. Gelukkig vonden we een mooie last minute want de trein is poepie duur! Dus…. De volgende ochtend werden we al vroeg opgehaald. Ons ontbijt vonden we netjes verpakt naast de voordeur, hoe lief?! Na 1,5u in de auto stapten we over op de trein. Wat gaaf was dit! De trein heeft ook ramen in het dak en je hebt dus rondom uitzicht op de bergen, super mooi! Om 10 u arriveerden we, na nog een busrit van 30 min vanaf Aguas Calientes, bij de ingang. Het regende al de hele ochtend pijpenstelen en we hadden geen idee hoe we deze dag gingen doorkomen. Maar WOW…. Zodra we door de entreepoortjes liepen klaarde het op. De dikke wolken verdwenen en echt als in een sprookje kwam deze oude Inca stad tevoorschijn! We hebben echt de tijd kunnen nemen en zijn, naast de Sungate (vanwaar je de ‘postcard-view’ hebt), ook naar de oude Inca brug gelopen en natuurlijk door de Inca stad zelf. Om 17 u sluit Machu Picchu, iedereen word vanaf 16.30 u verzocht richting uitgang te gaan. Maar…. Als je je een beetje strategisch opstelt en je wacht tot iedereen weg is…. Dan heb je Machu Picchu heel even voor jezelf…. Magisch….

De resterende tijd brachten we door bij de openhaard in een pizzeria in Aguas Calientes zelf (leuk plaatsje!). Om 22 u vertrok de trein terug. Een lange, lange dag… Maar wel een super leuke dag, eindelijk waren we er zelf! 🙂

Vraag me niet waarom, maar na een dagje rust leek het ons een goed plan om de Vinicunca mountain (Rainbow mountain) te beklimmen. Zodra we om 3 u ’s nachts het busje in stapten dat ons naar de voet van de berg zou brengen wisten we dat het foute boel was. Een bus vol über enthousiaste, bergschoenen-, afritsbroeken- en Nordic walkingstokken dragende mensen keek ons aan…. Crap 😦 !!! Toen we aankwamen stormden deze enge mensen massaal richting bergtop terwijl wij op deze hoogte vooral blij waren dat we überhaupt nog konden ademen. De moed zakte ons in de schoenen…. Naar 5 kilometer hoogte (de helft minder zuurstof!), met een belachelijke hellingsgraad, in 3u tijd…. Serieus? Maar ja, wat doe je als je de avond ervoor nog speciaal echt neppe Northface jasjes hebt aangeschaft? Juist… Bikkelen! We weigerden steevast het aanbod om te paard verder te gaan. Lopen gingen we… He-le-maal zelf! Gelukkig voor ons ego kwamen ook de enge enthousiastelingen al snel terug op hun vastberadenheid en liepen we zelfs een stukje (klein stukje) voorop. Puur op karakter kwamen we boven. We hebben het gewoon geflikt! Het was BY FAR het kutste én te gekste wat we ooit hebben gedaan… echt heel, heel zwaar. Maar het uitzicht en de voldoening maakten het zó de moeite waard, wat een ervaring!

dsc05901

Op naar Puno, aan het Titicacameer. Weer zo’n plek waar ik ontzettend graag naartoe wilde. Helaas bleek Puno er in het echt niet helemaal zo uit te zien als in mijn hoofd. Iets minder authentiek Peru en iets meer een toeristische plek vanwaar we met z’n allen de floating islands kunnen bezoeken. Maar… Eerlijk is eerlijk: Hoewel 1 groot toneelspel… De floating islands zijn leuk! Voor nog geen 10tje kun je er een boottochtje naartoe maken en je geld afhandig laten maken door de ‘bewoners’ van deze eilandjes gemaakt van riet. Even je principes opzij, je laten rond varen, je in een belachelijk tenue laten hijsen en te dure souvenirs kopen. Heerlijk tijdverdrijf!

En alweer tijd om door te gaan… Peru was te gek, Peru heeft alles… Een moderne hoofdstad, meer authentieke dorpjes/ stadjes, strand,cultuur, natuur… Voor ieder wat wils. Ik ben benieuwd of Bolivia hier aan kan tippen!

Een gedachte over “Peru: In hogere sferen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s