Pitstop in Panama

Gezien het nogal bizarre tempo dat wij er de afgelopen 7 weken op na hielden besloten we het in Panama even rustig aan te doen. Nou ja… Soort van… Starting at: Isla Colon, Bocas del Toro. Als je vanuit Costa Rica de grens aan de Caribische kant oversteekt ontkom je er bijna niet aan om hier even te stoppen. Het was een beetje een verlengde van waar we Costa Rica eindigden, maar dat vonden we niet zo’n probleem! Van hieruit kun je naar alle omliggende eilandjes varen en wij kozen voor Red Frog Beach op Isla Bastimentos. Na een middagje strand hangen zijn we ’s avonds wat gaan eten met mensen die we tijdens de grensovergang hadden ontmoet en eindigden we op een dakterras waar een blues optreden werd gegeven, super relaxed!

Daarna stond Boquete op het programma, stad van de eeuwige lente… Uhu… Vooral de stad waar het begrip regenwoud een geheel nieuwe dementie kreeg! We hadden bedacht dat het leuk zou zijn om hier The Quetzales Trail te gaan lopen. Dit hebben we geweten; Heel, heel veel regen en een veel te stijl bergpad! Dan is 3 uur best lang… Gelukkig werd dit alles enigszins goedgemaakt doordat we de Quetzales spotten, wat een mooi vogeltje! Waren we toch niet helemaal voor niets tot op het bot toe nat geregend! Eenmaal terug bleek onze taxichauffeur besloten te hebben dat wij toch maar niet opgehaald hoefden te worden… En bedankt! Uiteraard hadden onze telefoons geen bereik :(. Gelukkig troffen we Raguel, eigenaresse van Raquels Ark, een rehabilitatiecentrum voor wildlife, én eigenaresse van Boomer, een baby brulaapje. Zij bracht ons terug naar Boquete. Boomer was helemaal in zijn element en sprong door de hele auto; Van het stuur op ons hoofd, onder de stoelen door naar de kofferbak… Wat een grappig beestje! Zo’n taxiritje maken we vast nooit meer mee!

Vanaf Boquete namen we de lokale bus naar David om daar het vliegtuig naar Panama City te pakken. Geloof het of niet, maar dit was de goedkoopste optie! Na een vlucht van 45 minuten kwamen we aan, wat een gekkenhuis! Toen we ook nog besloten een auto te huren omdat we de taxi’s te duur vonden, was de chaos compleet. We hebben 6u rond gereden opzoek naar het Panama Kanaal en ons hotel. Beiden leken onvindbaar. Toen we uiteindelijk het hotel hadden gevonden waren we des te blijer dat we voor deze laatste nacht in Panama een Hilton hotel hadden gekozen en zijn we de jacuzzi op het dak in gedoken. Wat een dag!

De volgende ochtend gingen we, iets beter voorbereid 😉 , weer opzoek naar het Panama Kanaal. Eenmaal gevonden bleek de entree voor het visitorscenter 15 dollar te zijn, dat gingen we dus mooi niet doen! We hebben lekker een uurtje rond gereden opzoek naar andere plekjes vanwaar we de sluizen konden zien. Het grote aantal hekwerken maakt dit praktisch onmogelijk, maar vanaf de Centennial Bridge hadden we prima uitzicht. Hoewel we van te voren twijfelden of we het de moeite waard zouden vinden, vonden we het toch best indrukwekkend en konden we tevreden ons Midden Amerika avontuur afsluiten. Op naar een nieuw continent!

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s